حقیقت
وبلاگ دیگری هم با نام ایران اسلامی دارم www.isir.blogfa.com
۱۳۸۸/۸/٥
شرایط توبه ... نظرات() 

اقسام توبه کنندگان


اول آنکه از همه معاصی توبه کند و به توبه ی خود تا آخر عمر ثابت بماند و دیگر از او گناهی سر نزند مگر خطاهای بسیار جزئیّه که غیر معصوم خالی از آنها نیست و چنین توبه ای را توبه ی نصوح گویند و چنین شخصی صاحب نفس مطمئنه است.

دوم آنکه از گناهان کبیره توبه کند و اصول طاعات و عبادات را به جا آورد اما خالی از همه گناهان نباشد و گاهی هفوه یا از روی سهو و غفلت نه به محض عمد و قصد تمام گناهانی چند از او صادر گردد و چون به گناهی چند اقدام نماید ملامت نفس خود کند و تأسف و ندامت بسیار خورد و ثانیآ عزم کند که دیگر پیرامون مثل آن نگردد و قرار دهد که از آنچه باعث گناه می شود اجتناب ورزد و صاحب آن صاحب نفس لوّامه است و خیر او بر شرّش غالب است. و حضرت رسول (ص) به آن اشاره فرمودند و مجمل آنچه گفته اند اینست: « خوبان شما کسانی هستند که بسیار به فتنه می افتند و بسیار توبه می کنند و چنین شخصی از درجه ی توبه، ساقط نیست»

سوم آنکه توبه کند و مدتی بر توبه ی خود ثابت و مستقیم باشد و پس از مدتی در بعضی از گناهان شیطان و نفس امّاره بر او غالب شوند و از دفع آنها از خود عاجز شود و از روی عمد و قصد مرتکب آن گردد و امّا با وجود این، مواظبت بر طاعات نماید. و اگر گناهانی را که قدرت بر آن نداشته باشد تارک باشد و هم چنین در بعضی گناهان عنان نفس خود بگیرد و بعد از ارتکاب آن گناه هم قصد توبه آن کند و بگوید:«امروز و فردا توبه خواهم کرد» ولیکن نفس هر روز او را فریب دهد و گوید «فردا توبه کن» و به این سبب توبه به تأحیر افتد و صاحب این درجه از نفس را نفس مسئوله خوانند و امید نجات به چنین شخصی نیز هست.(الهی شکر)

چهارم آنکه توبه کند و مدتی بر توبه خود ثابت باشد بعد از آن توبه خود را بشکند و به لجّه ی گناهان فرو رود و از یاد توبه در رود و مطلقآ ندامت و پشیمانی از گناهانی را که می کند نداشته باشد  و صاحب این صاحب نفس امّاره است  و شرّ او بر خیرش غالب است و از درجه ی توبه کنندگان ساقط است.

و مخفی نماند که هر گاه کسی از گناهی که کرده پشیمان شود و توبه کند ولیکن به نفس خود اعتماد نداشته باشد که دیگر مرتکب آن گناه نمی شود و خاطر جمع از خود نباشد، نباید به این سبب از توبه باز ایستد و چنان گمان کند که توبه ی او فایده نمی بخشد؛ زیرا این فریب شیطان است و از کجا می داند که دیگر متمکّن از آن معصیت خواهد شد. شاید پیش از ارتکاب دوباره، از دنیا برود و باید قصد او این باشد که دیگر عود نکند  و از خداوند استعانت بجوید و.....

ادامه ی مطلب در کتاب معراج السّعادة نوشته ی ملا احمد نراقی بیابی

با تشکر از دوست عزیزم کاسپین که اجازه دادند این مطلب را از سایتشان نقل کنم.

www.aybra.blogfa.com