ایرانیان در چین:

شاهزاده ای به نام اشک که بودایی بود به شهر لوه یانگ پایتخت سلسله هان شرقی رفت و 20 سال آنجا ماند و چون به زبان چینی مسلط بود39 جاد کتاب بودایی را به چینی ترجمه کردو چون ترجمه ها ساده بودند مورد استقبال عموم واقع شد.

شخصی به نام ان هوان برای اشاعه دین بودا به چین رفت و مورد توجه فغفور واقع شد و درجه سرهنگی یافت.

برخی عقیده دارند که لی پو شاعر بزرگ و نامدار چینی (699-762) اصلا ایرانی بوده است.

در دوره مغول سیاست مداری به نام محمود یلولج خوارزمی با لقب صاحب اعظم به فرمانروایی ختا یعنی چین شمالی رسید. او به زبان های مغولی اویغوری چینی هندی و عربی مسلط بود. پسرش برهان الدین مسعود بیک نیز در جبران خسارات مغول به او کمک می کرد.

در زمان قوبیلای یک ایرانی به نام شمس الدین عمر معروف به سید اجل 25 سال وزارت داشت او و پسرش ناصرالدین در اشاعه اسلام و زبان فارسی در چین همت گماشت. این امر موجب مقبولیت زبان فارسی و نفوذ لغات آن در زبان چینی شدطوری که یه قرن بعد خوانندگان چینی به فارسی می خواندندو در همان زمان تعداد مسلمانان و ابینه اسلامی قابل توجه بود. وی سمت فرماندهی و فرمانروایی داشت.

از وزرای دیگر ایرانی جمال الدین بود که منجم و ریاضی دان بود.او تقویم تازه ای به نام وقت شناسی ده هزار ساله در چین رواج داد.

افراد سرشناسی را در چین می شناسیم که ایرانی بوده اند از جمله تاج الدین اردبیلی، شیخ الاسلام کمال الدین عبدالله اصفهانی، شرف الدین تبریزی و...

 

                   ·منبع:تاریخ روابط ایران و چین علاءالدین آذری

                   ·خلاصه برداری و گزینش مطالب: وبلاگ ایران اسلامی

                   ·استفاده از مطالب با ذکر نام وبلاگ بلا مانع است.