1-   در تاریخ اساطیری آمده است که فریدون شاه ایران؛ تبت، چین و بلاد شرق را به یکی از سه پسر خود به نام تور داد.

2-   چینی ها هم داستان ها و حماسه های فراوانی دارند که تشابه برخی از آنها به افسانه ای ایرانی، شگفت آور است. آن ها هم شاهنامه دارند و داستان های رستم و سهراب، تولد زال، سیاوش و سودابه، افراسیاب و کیکاوس با اختلاف ناچیزی در در ادبیات چینی آمده است.

3-      در زمان داریوش چین خراج گذار ایران بود.

4-      با آمدن شعبده بازان ایرانی به همراه اولین سفیر اشکانی، شعبده بازی در چین رواج یافت.

5-   بخش عمده درخشش و غنای تمدن چین در قرن 3 و4 ق.م به ویژه در نجوم و ستاره شناسی، مرهون اطلاعاتی بود که از ایران و هند به چین می رسید.

6-   در سال 101م پادشاهی اشکانی هدایایی برای حاکم چین فرستاد از جمله شیر و کلمه شیر در چینی شی تلفط می شود که عینا از لفظ فارسی شیر گرفته شده است. مردم چین از این دوره شکل شیر را در کارهای هنری خود به کار بردند و رقص شیر که برنامه سنتی و خوش آیندی بود در آن جا رواج یافت.

7-   ایران در دوره اشکانی بر چین نفوذ یافت از جمله چیزهایی که از ایران برده بودند زره بود که سواران چینی استفاده می کردند. آنها حتی سبک جنگ آزمایی خود را از سواران اشکانی آموخته و نیز؛  تیر، کمان، زوبین، شمشیر، خنجر و ساز و برگ اسب را از ایرانیان فرا گرفته بودند.

8-   جهانگردی چینی بذر انگور و یونجه را به چین برد. انار را در چین میوه پارتی می دانستند؛ شتر مرغ نیز به آنجا صادر می شد که در چین به پرنده پارتی معروف بود.

9-   به مدت 200 سال روابطی بین دو کشور نبود و در 386م مجددا از سر گرفته شد. در این مدت چینی ها به قدری از اوضاع و احوال ایرانی ها بی اطلاع بودند که نمی دانستند سلسله ایی منقرض شده وسلسه دیگری در ایران زمام امور ار به دست گرفته است.

10- در زبان چینی ایران را پوسه یا پوسسو می خواندند در تواریخ اواخر سده 4 تا آغاز سده 7تمامی محصولات هندوچین، سیلان، هندوستان، عربسان و ساحل شرقی آفریقا را امتعه پوسه یعنی ایران می خواندند که در آن زمان مرکز اصلی واردات چین بود و این نشان از تفوذ ایران در آن مناطق است.

11- خیلی از گیاهان و حیوانات، از ایران به چین رفت: اسفناج با نام پوه- تسای به معنای سبزی پارت، بذر انگور، خرما، شیر، آهو، گربه، فیل، یونجه، اسب، شراب و همین طور  کاریز

12- در دوره ساسانی محصولات بسیاری از ایران به چین می رفت که نام بسیاری از آنها وارد زبان چینی شد از جمله نام سنگ ها، گوهرها، داروها، گیاهان، میوه ها و برخی اصطلاحات اداری دربار ساسانی. نزدیک 220 کلمه از فارسی به زبان چینی راه یافت.

13-  مکتب نقاشی مینیاتور در اصل از ایران به چین رفته و ریشه اش در نقاشی های مانی است.

·         منبع: تاریخ روابط ایران و چین، علاء الدین آذری

·         خلاصه برداری و گزینش مطالب: وبلاگ ایران اسلامی

·         استفاده با ذکر منبع  بلا مانع است.